Thomas had de opkomst voorbereid, en hij had er zin in (gelukkig maar). 2 Pakken met kruidnotenmix werden tevoorschijn getoverd. Goed daar sta je dan, op de verpakking staat zoveel dl water toevoegen en dan mixen. Op zoek dus naar een maatkan en een mixer. Oke de mixer is niet gevonden, dan maar met de hand. Laurens is aan het mixen geslagen en Thomas draaide de beslagkom in de rondte zo kregen we toch nog een mooi deeg. Toen de lossen poeder veranderd was in een vaste klomp deeg, vroegen we ons af of het niet stiekem op gehakt leek. Ja we gaan gehaktballen bakken nee tuurlijk niet kruidnoten. Netjes doen wat er op het doosje staat NOT Laurens maakte een konijn die verdacht veel leek op Didl en als je goed keek zei Thomas was het een Didl met down. De oven was voor de zekerheid al ruim van te voren aangezet (je weet maar nooit). Al het deeg was gebruikt of al deels opgegeten en was klaar om de oven in te gaan. Tussendoor werd ons gevraagd of we pallets wilden slopen, tuurlijk slopen is onze specialiteit. Nee niet slopen maar netjes uit elkaar halen, dat is niet slopen, Slopen verstaan wij onder, het voorwerp veranderen in iets wat goed brand op het vuur en niet meer als zodanig is te herkennen als bijvoorbeeld een pallet. Dan maar de afgekeurde plankjes op het vuurtje gooien en lekker even hangen bij het vuurtje. Dat hadden we niet moeten doen, we waren dus de kruidnoten vergeten die, maar 10 minuten in de oven moesten. Gevolg: snoei harde kruidnootjes ze waren overigens wel te eten als je ze tenminste eerst even in de koffie doopte. Dit zelfde gebeurde ook met de tweede lading ook niet op de tijd gelet. De Didl met down was niet gaar en werd aan het eind van de opkomst gecremeerd onder begeleiding van een mooi muziekje. Ondanks het feit dat de kruidnoten niet echt te eten waren wel een leuke opkomst gedraaid. Volgende week is het mijn beurt.